Diagnoza „rak piersi” to potężne emocjonalne trzęsienie ziemi. W jednej chwili cały świat wywraca się do góry nogami. Leczenie onkologiczne skupia się na ciele – na usunięciu guza, zniszczeniu komórek nowotworowych. Ale choroba atakuje z równą siłą duszę.

Lęk, złość, smutek, poczucie niesprawiedliwości, strach o przyszłość, o bliskich, o utratę kobiecości – to wszystko jest naturalną i normalną reakcją na tak trudną sytuację. Nikt nie jest przygotowany na taką wiadomość. Nie musisz być „dzielna” 24 godziny na dobę. Nie musisz udawać, że wszystko jest w porządku. Masz prawo czuć to wszystko i masz prawo prosić o pomoc.

Gdzie szukać wsparcia?

• Bliscy: Rozmawiaj z partnerem, rodziną, przyjaciółmi. Pozwól im być blisko, nawet jeśli nie zawsze wiedzą, co powiedzieć.

• Grupy wsparcia: Stowarzyszenia Amazonek i inne organizacje pacjenckie to miejsca, gdzie spotkasz kobiety, które rozumieją Cię bez słów. Dzielenie się doświadczeniami z osobami, które przeszły tę samą drogę, daje ogromną siłę.

• Psychoonkolog: To specjalista – psycholog lub psychiatra – który pracuje z pacjentami onkologicznymi i ich rodzinami. To Twój przewodnik po świecie trudnych emocji. Pomoże Ci oswoić lęk, znaleźć strategie radzenia sobie ze stresem, poprawić komunikację z bliskimi i odnaleźć wewnętrzną siłę do walki.

Pamiętaj: dbanie o swoje zdrowie psychiczne jest tak samo ważną częścią leczenia, jak przyjmowanie leków czy poddawanie się zabiegom. Prośba o pomoc to nie oznaka słabości, ale dowód największej odwagi i determinacji w walce o całą siebie.