Kampania Społeczna:
Różowy Październik 2026

15. Nie musisz przechodzić przez to sama. Wsparcie psychiczne w chorobie nowotworowej

Autor: Fundacja Fabian DigitalOstatnia aktualizacja: ~4 min czytania

Wprowadzenie: Diagnoza raka piersi dotyka nie tylko ciała. Lęk, smutek, złość i niepewność pojawiają się na każdym etapie: w oczekiwaniu na wynik, w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. Wyjaśniamy, jak radzić sobie z emocjami, gdzie szukać pomocy psychologicznej, jak wspierać bliską osobę i jak działamy jako Śląskie Amazonki.

Emocje są częścią choroby

Czekanie na wynik biopsji. Rozmowa, w której pada słowo „rak”. Pierwsza chemioterapia. Spojrzenie w lustro po operacji. A potem moment, gdy leczenie się kończy, wizyty w szpitalu stają się rzadsze, a zostaje strach przed nawrotem.

Na każdym z tych etapów mogą pojawić się lęk, smutek, złość, poczucie bezsilności, problemy ze snem, trudności z koncentracją i poczucie utraty kontroli nad własnym życiem. To naturalne reakcje na trudną sytuację, a nie oznaka słabości. Wiemy to z własnego doświadczenia, bo każda z nas przez to przechodziła.

Czas oczekiwania bywa najtrudniejszy

Wiele osób mówi, że najtrudniejszy był czas niepewności: oczekiwanie na wynik badania, na diagnozę, na rozpoczęcie leczenia. Badania pokazują, że ten okres często wiąże się z większym stresem niż sama wiedza o chorobie.

Co może pomóc w tym czasie:

  • zapytaj, kiedy i jak otrzymasz wynik oraz kto go z Tobą omówi, bo mniej niewiadomych oznacza mniej napięcia,
  • pamiętaj, że dłuższe oczekiwanie nie oznacza gorszego wyniku, bo zależy od organizacji pracy laboratorium i od tego, czy potrzebne są dodatkowe badania,
  • ogranicz szukanie informacji na forach, gdzie cudze historie często nie dotyczą Twojej sytuacji i niepotrzebnie zwiększają lęk,
  • nie zostawaj z tym sama i powiedz bliskiej osobie, co przeżywasz,
  • zapisz pytania do lekarza przed wizytą, bo w stresie łatwo o nich zapomnieć,
  • dbaj o podstawy: sen, regularne posiłki i ruch, choćby krótki spacer,
  • zajmij czas czynnościami, które dają Ci poczucie spokoju.

Kim jest psychoonkolog

Psychoonkolog to psycholog, który specjalizuje się we wspieraniu osób chorych na nowotwory i ich bliskich. Pomaga:

  • radzić sobie z lękiem, stresem, smutkiem i złością,
  • przejść przez trudne decyzje dotyczące leczenia,
  • oswoić zmiany w wyglądzie i ciele, np. po mastektomii czy w czasie chemioterapii,
  • rozmawiać z bliskimi o chorobie, także z dziećmi,
  • odbudować poczucie wpływu na własne życie,
  • wrócić do codzienności, pracy i relacji po zakończeniu leczenia,
  • poradzić sobie ze strachem przed nawrotem.

Skorzystanie z pomocy psychologa to część leczenia, a nie dowód, że „nie dajesz rady”. Wsparcie psychiczne pomaga podejmować świadome decyzje, lepiej znosić leczenie i zachować równowagę.

Gdzie szukać pomocy

Ośrodki onkologiczne

Psycholog pracuje w wielu szpitalach i ośrodkach onkologicznych. W ośrodkach specjalizujących się w leczeniu raka piersi, tzw. Breast Cancer Unit, jest częścią zespołu leczącego. Zapytaj o możliwość konsultacji swojego lekarza lub koordynatora opieki.

Fundacje i organizacje pacjenckie

Wiele fundacji oferuje bezpłatne konsultacje psychoonkologiczne, także online, dla pacjentów i ich bliskich. Przegląd dostępnych form pomocy znajdziesz w dziale „Wsparcie i pomoc” na Narodowym Portalu Onkologicznym.

Grupy wsparcia

Grupy wsparcia dają coś, czego nie da nikt inny: rozmowę z osobami, które przeszły tę samą drogę i rozumieją bez tłumaczenia. Można tam zadać pytania, których wstyd zadać lekarzowi, usłyszeć, jak inni radzili sobie z podobnymi problemami, i po prostu poczuć, że nie jest się samą.

Jak działamy jako Śląskie Amazonki

Jesteśmy kobietami, które przeszły leczenie raka piersi. Od 33 lat wspieramy inne kobiety na każdym etapie choroby. Zapewniamy wsparcie psychologiczne i grupy wsparcia, a przede wszystkim przestrzeń, w której można mówić o wszystkim: o strachu, o ciele, o relacjach, o powrocie do pracy i o radości, która wraca.

Spotykamy się w Centrum Organizacji Pozarządowych w Katowicach przy ul. Wita Stwosza 7:

  • dyżury odbywają się w każdy poniedziałek w godzinach 12:00–13:00 w pokoju 24, z wyjątkiem ostatniego poniedziałku miesiąca,
  • spotkania klubowe odbywają się w ostatni poniedziałek miesiąca o godzinie 16:00 w sali 26.

Zapraszamy kobiety w trakcie leczenia i po nim, osoby czekające na wynik, a także bliskich, którzy chcą wiedzieć, jak wspierać. Możesz też do nas zadzwonić lub napisać. Dane kontaktowe znajdziesz na naszej stronie internetowej.

Jak wspierać bliską osobę

Choroba nowotworowa dotyka całej rodziny. Bliscy często nie wiedzą, co powiedzieć i jak pomóc. Kilka wskazówek:

  • Bądź obecna i słuchaj. Nie musisz mieć gotowych odpowiedzi. Czasem najważniejsze jest po prostu bycie obok.
  • Zaproponuj konkretną pomoc zamiast ogólnego „daj znać, jak coś”. Podwiezienie na chemioterapię, zakupy, ugotowany obiad czy opieka nad dziećmi to realne wsparcie.
  • Szanuj decyzje chorej osoby dotyczące leczenia i to, ile chce mówić o chorobie.
  • Unikaj porównań i dobrych rad, np. o cudownych dietach czy historiach znajomych.
  • Nie znikaj po zakończeniu leczenia. Ten czas bywa równie trudny, a otoczenie często zakłada, że „już po wszystkim”.
  • Zadbaj też o siebie. Opiekunowie również mogą korzystać z pomocy psychologa i grup wsparcia.

Kiedy potrzebna jest pilna pomoc

Jeśli przez dłuższy czas odczuwasz głęboki smutek, beznadzieję, nie możesz spać ani funkcjonować w codziennym życiu albo pojawiają się myśli o zrobieniu sobie krzywdy, porozmawiaj z lekarzem lub psychologiem. Możesz też zadzwonić na bezpłatny Kryzysowy Telefon Zaufania pod numer 116 123. W sytuacji zagrożenia życia dzwoń pod numer alarmowy 112.

Życie po diagnozie może być pełne sensu

Chcemy zakończyć naszą kampanię tym, w co głęboko wierzymy. Rak piersi to trudna droga, ale nie wyrok. Coraz więcej kobiet wraca do zdrowia, a życie po diagnozie może być pełne sensu, bliskości i radości. Wiemy to, bo same jesteśmy tego przykładem.

Dziękujemy, że byliście z nami przez cały Różowy Październik. Badajcie się, pytajcie, przypominajcie bliskim o mammografii i dbajcie o siebie nawzajem. A jeśli kiedykolwiek będziecie potrzebować wsparcia, pamiętajcie, że nie musicie przechodzić przez to same.