Baza wiedzy o nowotworach u kobiet
2.5. Gęsta tkanka piersi (gęstość mammograficzna)
Pierś składa się z tkanki tłuszczowej, gruczołowej i włóknistej. O piersiach gęstych mówimy, gdy tkanki gruczołowej i włóknistej jest proporcjonalnie dużo, a tłuszczowej mało.
Gęstość ocenia radiolog na podstawie zdjęcia mammograficznego. Nie da się jej ocenić po wyglądzie, wielkości piersi ani po tym, czy są twarde w dotyku.
Kategorie gęstości (A–D)
W opisie mammografii gęstość zapisuje się literą:
- A: pierś prawie w całości tłuszczowa,
- B: przeważa tkanka tłuszczowa, z rozproszonymi obszarami tkanki gruczołowej,
- C: pierś niejednorodnie gęsta. Gęste obszary mogą przesłaniać niewielkie zmiany.
- D: pierś skrajnie gęsta.
Dlaczego to ma znaczenie
- Utrudniona ocena zdjęcia. Gęsta tkanka i ewentualny guz są na mammografii jasne, więc mniejsze zmiany mogą zostać przeoczone.
- Nieco wyższe ryzyko. Duża gęstość piersi jest uznawana za niezależny czynnik ryzyka raka piersi.
Kategoria C lub D nie oznacza choroby. Jest to częsty wariant budowy piersi, zwłaszcza u młodszych kobiet.
Co z tego wynika
- Mammografia pozostaje podstawowym badaniem. Wykrywa m.in. mikrozwapnienia, których USG często nie pokazuje. Nie rezygnuj z niej.
- Przy gęstych piersiach lekarz może zalecić dodatkowe USG, a w niektórych sytuacjach rezonans magnetyczny. Europejskie Towarzystwo Obrazowania Piersi (EUSOBI) rekomenduje np. rezonans co 2–4 lata kobietom w wieku 50–70 lat z piersiami w kategorii D. Plan badań zawsze ustala się jednak indywidualnie z lekarzem.
- Gęstość zwykle maleje z wiekiem, zwłaszcza po menopauzie. Hormonalna terapia zastępcza może ją zwiększać.
Źródła: