Baza wiedzy o nowotworach u kobiet
6.8. Hormonoterapia
Autor: Fundacja Fabian DigitalOstatnia aktualizacja: ~1 min czytania
Hormonoterapię stosuje się w raku hormonozależnym, czyli takim, w którym komórki mają receptory estrogenowe lub progesteronowe (zob. 3.6). To najczęstsza sytuacja. Leki blokują działanie estrogenów albo zmniejszają ich wytwarzanie i w ten sposób hamują wzrost komórek raka.
Rodzaje leków
- Tamoksyfen blokuje receptory estrogenowe. Stosuje się go u kobiet przed menopauzą i po niej.
- Inhibitory aromatazy hamują wytwarzanie estrogenów. Stosuje się je u kobiet po menopauzie.
- Wyłączenie czynności jajników, farmakologiczne lub operacyjne. Stosuje się je u części młodszych kobiet, zwykle w połączeniu z innymi lekami.
Jak długo
Hormonoterapię po operacji przyjmuje się zwykle przez 5–10 lat, w zależności od ryzyka nawrotu. To długie leczenie, ale ma udowodnione działanie: zmniejsza ryzyko nawrotu i wydłuża życie.
Nie przerywaj hormonoterapii na własną rękę. Jeśli skutki uboczne są dokuczliwe, porozmawiaj z lekarzem. Często da się zmienić lek albo złagodzić objawy.
Możliwe skutki uboczne
- uderzenia gorąca, potliwość, suchość pochwy,
- bóle stawów i mięśni, zwłaszcza przy inhibitorach aromatazy,
- utrata masy kostnej przy inhibitorach aromatazy. Zaleca się wtedy badanie gęstości kości, czyli densytometrię (zob. 6.14),
- przy tamoksyfenie: zwiększone ryzyko zakrzepicy i raka błony śluzowej macicy. Dlatego potrzebne są regularne wizyty u ginekologa, a każde krwawienie z dróg rodnych trzeba zgłosić lekarzowi.
Źródła:
